زمینه اسینتوباکتر بومانی Acinetobacter baumannii یک پاتوژن فرصت طلب و یکی از عوامل عفونت بیمارستانی است. متاسفانه بروز مقاومت آنتی بیوتیکی در این باکتری مسبب مشکلات جدی مانند عدم موفقیت درمان و افزایش بروز مرگ و میر در بیماران می باشد. گیاهان مانگرو و بخصوص گیاه حرا Avicennia marina منبع زیستی بالقوه ای برای ترکیبات دارویی جدید می باشند به گونه ای که در طب سنتی برای درمان بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرند. هدف این مطالعه تعیین اثر ضد باکتریایی عصاره خام برگ گیاه حرا بر روی سویه مرجع و بالینی اسینتوباکتر بومانی در شرایط آزمایشگاهی بود. مواد و روش ها در این مطالعه برگ گیاه حرا در هوای آزاد و در سایه خشک شده و سپس به صورت پودر درآمد. از این پودر عصاره گلیسیرینه با غلظت 200 میکروگرم در میلی لیتر تهیه شد و اثر ضد باکتریایی آن بر سویه مرجع اسینتوباکتر بومانی و همچنین سویه بالینی مقاوم به کارباپنم با روش انتشار از چاهک مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) آن تعیین گردید. یافته ها در این بررسی در روش انتشار از چاهک میزان 100 میکرولیتر از عصاره برگ حرا بر هر 6 سویه مورد بررسی موثر بوده و تاثیری قابل مقایسه با کنترل مثبت نشان داد. حداقل غلظت مهار کنندگی عصاره برگ حرا بر همه سویه های اسینتوباکتر بومانی مورد استفاده در این مطالعه 25 میکروگرم در میلی لیتر بود. حداقل غلظت کشندگی برگ گیاه حرا بر سویه مرجع اسینتوباکتر بومانی 5/12 میکروگرم در میلی لیتر بود. در این مطالعه مقاوم ترین سویه نسبت به عصاره برگ حرا، سویه بالینی مقاوم به سفپیم بود. نتیجه گیری عصاره برگ گیاه حرا دارای اثر ضد باکتریایی قابل ملاحظه ای بر روی سویه مرجع اسینتوباکتر بومانی و همچنین سویه های بالینی مقاوم به کارباپنم بود.